از چشم ها بخونیم

ولی به جاش تهران خلوته و تمیز

جمعه, ۲۵ اسفند ۱۳۹۶، ۰۷:۵۲ ب.ظ


عکس از cafedialect

این انتخاب خودم بود . اینکه اونا برن و من بمونم . یعنی اینکه برن و به خاطر من نمونند . هر چند که خیلی مقاومت می کردن ولی بالاخره راضیشون کردم که برن . حالا اینکه اولش خیلی دلم نمی خواست برم خیلی مهم نیست . ولی مهم اینه که الان می بینم چه قدر احتمال داره بهم خوش بگذره و فلانی و فلانی و فلانی هم هستن و کلی اتفاق های جالب می تونه بی افته ؛ باعث می شه بیشتر دلم بخواد برم . ولی الان دیگه دل ِ من مهم نیست . چون من انتخابم رو کردم و نمی تونم برم . به جاش می تونم به لاله های پارک فکر کنم ؛ به شکوفه های نزدیک میدون ؛ به کارهایی که قول دادم بهار ِ سال دیگه همشون رو انجام بدم.