از چشم ها بخونیم

خودتی یا چی ؟

چهارشنبه, ۱۵ آذر ۱۳۹۶، ۱۱:۴۵ ق.ظ


همیشه و همیشه برام مهم بود یا دوست داشتم که آدم های اطرافم خودشون باشن . یعنی اینکه ادای آدم های روشنفکر ؛ ادای کسی که کافه رفتن رو دوست داره و هر ادای دیگه ای در نیارن . هر چیزی رو که می گه واقعا همون باشه . حتی خودمم سعی می کردم همیشه خودم باشم . همین  خودم با تمام علایق و سلیقه ها تو هر زمینه ای. با همین عکس العمل هام وقتی خوش حال یا ناراحت می شم . با همین عقایدی که دارم . اما چند روز پیش وقتی داشتم برای یه عکس ؛ دنبال یه متن خوب می گشتم ؛ یهو به این فکر افتادم که همیشه هم خودمون بودن خوب نیست . هست ؟ مثلا کسی که ذاتش با کینه و دروغ پر شده ؛ واقعا خوبه که همیشه خودش باشه ؟ یا کسی که دغدغه ی زندگیش چیزای خوبی نیست واقعا خوبه که همیشه خودش باشه و بقیه رو با خواسته هاش اذیت کنه . این داستان هم ؛ همون داستان  ِ " بودن یا نبودن " شد برام . یه وقتایی باید تشکر کنیم از بعضیا به خاطر اینکه " شبیه خود ِ واقعیشون نیستن ". 

نظرات  (۲)

  • محمدباقر قنبری نصرآبادی
  • قضیه جالب شد!
    پاسخ:
    بله ...
  • حامد سپهر
  • خیلیا اگه خودشون باشن دنیا پر از تنفر میشه همون بهتر که نیستن
    پاسخ:
    بعله .. همینطوره .

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">