از چشم ها بخونیم

ما حاملین حجم های ندیدنی

جمعه, ۸ مرداد ۱۳۹۵، ۱۲:۲۹ ق.ظ

2244fa27f9854ffa3b992abd80326bf0


عکس از دیوار رنگی


یه سری حجم ها هستن ؛ از اون حجم های مجازی .از همونا که دیدنی نیستن . فقط حسشون می کنی . مثل یه حجم بزرگ از دوست داشتن . مثل دوست داشتن ِ خیلی خیلی زیاد ِ کسی . فکر می کنی اگه قرار بود این دوست داشتن ِ ؛ حجم داشت چطوری می تونستی اون حجم از علاقه رو بغل کنی مثلا . یه حجم از بی علاقگی یا تنفر وقتی یکی از چشمت افتاده .یه حجم از تنهایی وقتی تنهایی . مثلا تو فلان موضوع تنهایی . کسی تو راهی که تو داری می ری قدم نمی ذاره . یه حجم از بی تفاوتی وقتی که بودن و نبودن کسی دیگه برات مهم نیست یا وقتی که دیگه هیچ فعل و حالت ِ فلانی برات مهم نیست . یه حجم از خستگی وقتی نمی دونی چرا خسته ای . یه حجم از انتظار وقتی منتظر ِ یه اتفاق ِ خوبی . یه حجم از غصه که تهش می شه سندرم خوردگی. یه حجم از اشتیاق برای دیدن یه دوست قدیمی یا مثلا برای شنیدن یه خبر ِ خوب . یه حجم از استرس مثل وقت ِ دیدن ِ جواب ِ کنکور . یه حجم از بی حوصلگی وقتی ساعت ها به برنامه ی تلویزیونی یی که مورد علاقه ات نیست خیره شدی . یه حجم از مشغله فکری . یه حجم از برنامه ی کارهای فردا و پس فردا و پس فردا های دیگه .

چجوری این همه حجم رو با خودمون این ور اون ور می بریم !

  • هیده ...

از دل گفته ها